html.capsule-pending body {
  visibility: hidden;
}

body.capsule-active,
html:has(body.capsule-active) {
  height: 100%;
  overflow: hidden;
}

body.capsule-active {
  /* body samo w sobie staje się tylko kotwicą dla fixed pseudo-elementów;
       cały realny layout (header/main/footer) żyje teraz w .page-capsule */
  display: block;
  min-height: 0;
}

body.capsule-active .page-capsule {
  position: fixed;
  top: 10px;
  left: 10px;
  right: 10px;
  bottom: 10px;

  border-radius: 0.9rem;
  border: 1px solid rgba(20, 23, 30, 0.06);
  /* Projekt ma dwa różne systemy nazewnictwa zmiennych koloru tła:
     results.css używa --background (format "r, g, b"),
     index.php/settings.php używają --bg (format "r g b").
     Bez fallbacku w var() niezdefiniowana zmienna czyni całą deklarację
     invalid, więc przeglądarka ją pomija i stosuje kolejną valid deklarację
     tej samej właściwości. Kolejność ma znaczenie: bezpieczny statyczny
     fallback idzie NAJPIERW, żeby realna zmienna (jeśli zdefiniowana) mogła
     go nadpisać jako kolejna deklaracja w kaskadzie. */
  background-color: rgb(245, 247, 250);
  background-color: rgb(var(--bg));
  background-color: rgb(var(--background));
  box-shadow:
    0 12px 32px rgba(15, 23, 42, 0.10),
    0 4px 10px rgba(15, 23, 42, 0.05);

  overflow-y: auto;
  overflow-x: hidden;
  scrollbar-width: thin;
  /* Bez tego przeciągnięcie w dół, gdy .page-capsule jest już na
     scrollTop:0, jest przechwytywane przez przeglądarkę mobilną jako
     natywny gest pull-to-refresh (bo to teraz .page-capsule, a nie body,
     jest realnym scrollującym kontenerem) zamiast scrollować zawartość. */
  overscroll-behavior: contain;

  /* .page-capsule staje się nowym kontekstem stackowania i "viewportem"
       dla dzieci, które w oryginalnym CSS liczyły na body>.header itd. */
  display: flex;
  flex-direction: column;
}

html.dark body.capsule-active .page-capsule {
  border-color: rgba(255, 255, 255, 0.06);
}

body.capsule-active .page-capsule::-webkit-scrollbar {
  width: 10px;
}

body.capsule-active .page-capsule::-webkit-scrollbar-track {
  background: transparent;
  margin-block: 1rem;
}

body.capsule-active .page-capsule::-webkit-scrollbar-thumb {
  background-color: rgba(120, 130, 145, 0.4);
  border-radius: 999px;
  border: 2px solid transparent;
  background-clip: padding-box;
}

@media (max-width: 900px) {
  body.capsule-active .page-capsule {
    top: 5px;
    left: 5px;
    right: 5px;
    bottom: 5px;
    border-radius: 0.75rem;
  }
}

/* ── .grain: było position:fixed;inset:0 względem viewportu.               ── */
/* ── Wewnątrz kapsuły chcemy, żeby był przycięty do jej zaokrąglonych rogów, ── */
/* ── więc zamieniamy fixed -> absolute i podpinamy pod .page-capsule.        ── */
body.capsule-active .page-capsule>.capsule-grain {
  position: absolute !important;
  inset: 0 !important;
  z-index: 0;
  border-radius: inherit;
  overflow: hidden;
}

/* Zapewniamy, że header/main/footer (dawne bezpośrednie dzieci body) nadal
   dostają position:relative tak jak w oryginalnym CSS (body>.header itd.),
   teraz relatywnie do .page-capsule zamiast do body. */
body.capsule-active .page-capsule>.header,
body.capsule-active .page-capsule>.main,
body.capsule-active .page-capsule>footer {
  position: relative;
}

/* .header w wielu layoutach MevaSearch jest sticky top:0 względem viewportu —
   wewnątrz scrollującej kapsuły to nadal działa poprawnie (sticky liczy się
   względem najbliższego scrollable ancestor, czyli teraz .page-capsule). */
body.capsule-active .page-capsule>.header {
  position: sticky;
  top: 0;
  z-index: 50;
  border-top-left-radius: 0.9rem;
  border-top-right-radius: 0.9rem;
}

@media (max-width: 900px) {
  body.capsule-active .page-capsule>.header {
    border-top-left-radius: 0.75rem;
    border-top-right-radius: 0.75rem;
  }
}

/* .main ma wypełniać resztę wysokości tak jak wcześniej flex:1 na body */
body.capsule-active .page-capsule>.main {
  flex: 1;
}

/* ── Layout typu .app-shell (sidebar + .main-col), np. settings.php ── */
/* W tym layoucie .app-shell zwykle ma własne height:100vh i display:flex
   liczone względem viewportu — wewnątrz kapsuły trzeba to podpiąć pod
   wysokość .page-capsule zamiast pod 100vh, inaczej sidebar "wisi" bez
   layoutu obok, a .main-col nigdy nie dostaje właściwej wysokości/scrolla. */
body.capsule-active .page-capsule>.app-shell {
  height: 100%;
  min-height: 0;
  flex: 1;
}

/* .sidebar w oryginalnym layoucie jest zwykle position:fixed/sticky względem
   viewportu (100vh) — wewnątrz kapsuły to musi być relative do .app-shell,
   żeby nie wystawał poza zaokrąglone rogi kapsuły.
   TYLKO na desktopie: poniżej breakpointu (860px w settings.css) .sidebar
   jest normalnie position:fixed + transform:translateX(-100%) i chowa się
   poza ekran jako off-canvas menu (otwierane przyciskiem .sidebar-toggle).
   Bezwarunkowe position:relative tutaj nadpisywało ten fixed, więc sidebar
   przestawał się chować i renderował się na pełną szerokość obok ściśniętego
   .main-col zamiast być schowany/wysuwany. */
@media (min-width: 861px) {
  body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.sidebar {
    position: relative;
    height: 100%;
  }
}

/* Poniżej 860px .sidebar/.sidebar-backdrop zostają fixed względem viewportu
   (patrz wyżej) — dociągamy je do tego samego insetu co .page-capsule, żeby
   otwarte off-canvas menu nie zasłaniało marginesu wokół zaokrąglonych rogów
   kapsuły ani nie wystawało poza nią kwadratowym rogiem.
   UWAGA: settings.css liczy transform:translateX(-100%) względem szerokości
   samego .sidebar — jeśli nadamy mu left:5px w stanie domkniętym, ten sam
   -100% ląduje 5px za blisko prawej krawędzi i zostaje widoczny wąski pasek
   po lewej stronie ekranu. Dlatego left:5px stosujemy TYLKO w stanie .open;
   w stanie domkniętym zostawiamy left:0, żeby -100% w pełni zjechał poza
   ekran. */
@media (max-width: 860px) {
  body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.sidebar {
    top: 5px;
    bottom: 5px;
    left: 0;
    height: auto;
    /* Po zjechaniu translateX(-100%) sidebar nadal technicznie "istnieje"
       w tym samym miejscu (poza viewportem) — jeśli cokolwiek w insetach/
       zaokrągleniach nie zgra się co do piksela, zostaje widoczny skrawek.
       visibility:hidden po zakończeniu animacji usuwa go z malowania
       i hit-testingu całkowicie. Opóźnienie = czas trwania transform,
       żeby nie przeciąć animacji wysuwania w połowie. */
    visibility: hidden;
    transition: transform .2s ease, visibility 0s linear .2s;
  }

  body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.sidebar.open {
    left: 5px;
    border-top-left-radius: 0.75rem;
    border-bottom-left-radius: 0.75rem;
    /* Przy otwieraniu widoczność musi wrócić NATYCHMIAST (delay 0s),
       inaczej sidebar pojawiłby się dopiero po zakończeniu wsuwania. */
    visibility: visible;
    transition: transform .2s ease, visibility 0s linear 0s;
  }

  body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.sidebar-backdrop {
    top: 5px;
    left: 5px;
    right: 5px;
    bottom: 5px;
    height: auto;
    border-radius: 0.75rem;
  }
}

/* .main-col ma wypełniać resztę szerokości i wysokości obok sidebaru,
   analogicznie do .main w prostszym layoucie. */
body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.main-col {
  flex: 1;
  min-width: 0;
  height: 100%;
  overflow-y: auto;
  overflow-x: hidden;
}

/* .topbar wewnątrz .main-col bywa sticky top:0 względem viewportu —
   wewnątrz scrollującego .main-col to nadal działa poprawnie, bo sticky
   liczy się względem najbliższego scrollable ancestor. */
body.capsule-active .page-capsule>.app-shell>.main-col>.topbar {
  position: sticky;
  top: 0;
  z-index: 50;
}

/* ── Dekoracyjne linie tła (body::before / body::after, index.php) ── */
/* Oryginalne pseudo-elementy zostają position:fixed względem viewportu i
   wystawałyby poza zaokrąglone rogi kapsuły — chowamy je, bo capsule.js
   tworzy ich realne klony (.page-capsule-bg-line) wewnątrz .page-capsule. */
body.capsule-active::before,
body.capsule-active::after {
  opacity: 0 !important;
}

/* Klony utworzone przez capsule.js. Większość właściwości (obraz tła,
   maska, rozmiar, domyślny opacity) jest już skopiowana inline przez JS
   z obliczonego stylu oryginału — tu tylko wymuszamy poprawne
   pozycjonowanie i przycięcie względem .page-capsule zamiast viewportu. */
body.capsule-active .page-capsule>.page-capsule-bg-line {
  position: absolute !important;
  z-index: 0;
  overflow: hidden;
}

/* .page-capsule ma zaokrąglone rogi i overflow-y:auto — upewniamy się,
   że linie tła nie wystają poza nie mimo position:absolute. */
body.capsule-active .page-capsule {
  isolation: isolate;
}
